Zo, na een half jaar werd het toch wel weer eens tijd om iets te gaan veranderen aan mijn web-log. Een thema eraan te plakken, een sfeertje te creëeren, een gezelligheid uit te stralen. En dat ga ik proberen met wit, da’s toch wel een heel sfeervolle kleur . . . AHUM

Als mensen mij kennen, en ik hoop toch dat degene die hier komt mij wil kennen, dan weet men ook dat ik wel hou ben van diepzinnige spreuken en lollige uitspraken. Eén van de beste hierin is toch wel Loesje. Zodoende dat je ook, helemaal automatisch, de loesje dagkalender, geniaal eh . . . Ik hoop dat je kan genieten van deze spreuken, en nog veel leesplezier op de rest van mijn log . . .

Filmrecenties zijn er al eeuwen, Jaques Goderie is een van nederlands bekendste recesenten. Maar in Amerika kunnen ze er ook wat van, recenties maken is leuk en vaak is het zo dat op de TV een film helemaal de grond in wordt gepraat. En wie kunnen er nu beter negatief doen als Statler & Waldorf? Ik zou het ook niet weten, daarom vandaag de link naar hun filmrecenties!

Ik wilde even mijn nieuwste speeltje laten zien. Dit is een laptop, om preciezer te zijn, een zilvere laptop. Hij was vet duur en ook vet mooi. Er zit een intel centrino processor in die op 1,8 gigahertz draait. Verder een 60 gig schijf waarvan nu nog ongeveer 20 gig vrij is. 512 mb intern geheugen en dat is uit te breiden naar 1 gb. Dat is misschien ook wel nodig ook, want 3D studio max draait nu nog soepel, maar straks denk niet meer als dat ding een beetje vol komt te zitten.

Overigens, het is een compaq, me is compaq lover denk ik

En dan opeens vliegt de tijd, je gaat inventariseren wat je nog allemaal moet doen, en die lijst is al snel langer als dat je eigenlijk wil. Zodoende maar eens prioriteiten gaan stellen en voor je het weet schiet internetten erbij in. Nu moet ik ook wel zeggen dat mijn internet niet goed werkte de afgelopen dagen, maar dat mag geen excuus zijn . . . dus bij deze mijn verhaal.

Maar goed, dan is het dus dinsdag en je staat op het punt om Disney terug te gaan bellen, ze hebben nog niets van zich laten horen en je begint je toch echt zorgen te maken of het nu een slecht signaal is. Zelf zet je de deadline op 15.00, dan ga je bellen. En dan, dan gaat de telefoon om 14.15. Ik ren het kantoor uit, struikel bijna over een snoer en vlieg de gang op, het headsetje vind snel zijn weg naar mijn oor en ik plug in. Disney aan de lijn, of ik even tijd heb.

Voor ditsoort dingen maak ik tijd!

Het was moelijk geweest, mijn Frans was niet mega slecht, maar zo slecht nog dat ik nog niet bij attracties kon komen te staan. Wat ze me wel aan kon bieden was een baan in village, want bij de characters bleek ook niets beschikbaar in mijn lengte. De tent waar ik zou komen te werken is de Wild Wild West show (naast de gaummont bioscoop). Het voornaamste klusje zou zijn om mensen op te jutten tijdens deze show. Ook zou ik borden moeten uitserveren. Dat wordt nog wat, want ik heb nog nooit met een dienblad gelopen, mgoe, dat leren ze je vast wel.

Dus ik kom in village te werken, werktijden, ongeveer vanaf 16.00 tot 0.00. Voor een ochtendmens (AHUM) als ik is dit dus ideaal. Verder schijnt dit het meest internationale team te zijn van Disney, zeker omdat hier de franse taal niet heel erg hard wordt geeinst komen mensen hier makkelijk binnen en kunnen ze daarna doorstromen, net zoiets ben ik ook van plan. Ik mag begin januari beginnen, wanneer dit is, geen idee, dat kan dus 1 januari zijn, maar 15 zit ook nog aan het begin, dus ik merk het wel.

Klopt . . .

De casting was relaxed, de mensen die het deden waren erg enthausiast en legde goed uit wat je te wachten stond, toen we om 10.15 begonnen wist ik nog niets, maar ik heb in de ochtend veel geleerd, uiteraard alles positief, maar ik denk ook wel dat het vooral positief is. Je draait een 35 urige werkweek wat dus een redelijk rustig rooster inhoud. Verder veel info over de voordelen en over de eisen die aan je worden gesteld. De eisen kwamen er vooral op neer dat je je wilde inzetten voor Disney, flexibel was en dat je frans kon of ging leren.

Bij mij kwam het vooral aan op ging leren . . .

Mijn frans, niet slecht, maar ook zeker niet goed, het zinnen bouwen gaat mondjesmaat beter, maar als iemand tegenover mij zit die volzinnen eruit gooit alsof het niets is, dan sla ik dicht. En dat deed ik dus ook tijdens het gesprek, ik kreeg er niets frans meer uit dus maar snel weer terug naar het engels, en dat ging vloeiend! Rustig aan staptte hij weer terug richting het frans, dat ging toen beter, maar hij zei dat ik er nog erg hard aan moest werken. Eigenlijk iets wat ik al wist. Maar goed, verder met het gesprek.

De interesse werd gewekt toen hij hoorde dat ik al 8 keer in disney was geweest dit jaar, hij vond het wel een beetje maf, maar ook tegelijk een goed teken. Het park interesseerde me volgens hem (DUH) en hij zag dat als héél positief. Hij werd nog positiever toen hij hoorde dat ik Dave en Bob wel kende, dat veranderde ook gelijk de toon van het gesprek. Ik blij, langzaam weer terug naar het frans, en toen ging het weer beter, ik kreeg zelf de tijd om zinnen te bouwen en hij zwakte zijn frans ook af tot jip en janneke niveau . . .

Na het gesprek was de casting afgelopen, ik heb nog een tijdje staan praten met de medewerker van het CWI die met een half oor had meegeluisterd, ze zei eerlijk dat ze het niet wist, maar ze hoopte het wel voor me. Ze was ervan overtuigd dat mijn enthausiasme in mijn voordeel ging werken, want er was niemand zo enthausiast als ik bij de casting dag van vandaag zei ze. Naja, dat is in ieder geval iets, voor de rest is het nog even afwachten. Morgen is er nog een casting dag in Amsterdam, daarna gaat men terug naar Disney voor overleg en donderdag of vrijdag krijg ik de uitslag te horen.

Nog even afwachten dus . . . ik weet het zelf niet, hoop het wel, maar . . .

Héhé . . . het heeft even geduurd, maar ik heb de grote stap gezet . . .

Ongeveer twee weken terug ben ik, na het opnieuw uitblijven van een reactie op mijn CV, afgestapt op één van de casting managers van Disney. Via een vriend van mij had ik haar nummer gekregen en daarna alle moed bij elkaar geschraapt om haar te bellen. Toen ze uiteindelijk terugbelde (voicemail ingesproken) kwam ze heel erg positief over. Al snel werd duidelijk dat ik me via het CWI mocht inschrijven voor een casting.

Zo gezegd zo gedaan, ik bellen met het CWI maar uiteraard was de persoon die ik moest hebben niet op kantoor, mobiel bellen, ook niet bereikbaar, uiteindelijk aan het eind van de middag kreeg ik gehoor en daarna gelijk mijn gegevens (kort verhaaltje + CV) gestuurd en met een kleine opmerking dat ik wel op mijn Frans moest gaan oefenen was ik uitgenodigd voor de komende casting.

Ik ben nu al super zenuwachtig, het duurt nog minimaal 10 dagen maar toch, ik weet het niet, het lijkt of mijn leven ervan af hangt, en misschien is dat ook wel zo. Ik wil zo graag in het park aan de slag, het lijkt me gewoon echt ge-wel-dig, ik heb wel mijn voorkeuren voor werk, maar ik zie wel als ik er maar kom, en de verwachtingen waar kan maken.

Maar nu één ding, wat kan ik verwachten van de casting???

Het is 7.15 wanneer ik het station op loop, het regent en mensen proberen in de schaarse overdekte plekjes te schuilen. Ik duw mijzelf een hokje in en ga in een hoekje staan, rustig pak ik mijn krantje en begin te lezen, hoe druk het ook is, ik heb redelijk wat ruimte om mijn krantje open te slaan.

Het wordt steeds drukker, en 5 minuten voordat de trein aankomt besluit ik het perron op te lopen. Hoe druk het ook is, het lijkt er niet op dat de scholen weer begonnen zijn. In de verte hoor ik de spoorbomen sluiten en de gele lichten doemen op. Treinstel nummer 873 stopt op station Bodegraven en de deuren gaan open. Opeens blijken er toch heel veel mensen in een wachthokje te passen.

De scholieren komen ook opeens uit alle hoeken en gaten, en ze moeten natuurlijk allemaal als eerste de trein in. Kans voor de mensen om uit te stappen is er niet meer, een blond meisje, sacherijnig waarschijnlijk, wurmde zichzelf toen de deuren opende naar binnen. Een oudere manier, waarschijnlijk al ver in de 60 liep ze bijna omver. “kan je niet uit je doppe kijken ouwe!” schreeuwde ze hem na terwijl twee andere reizigers de arme man opvingen. Iedere dag kom ik die griet tegen en ik heb haar nog nooit gemogen, nu blijkt ook wel weer waarom!

Ik loop uiteindelijk rustig de trein in en blijf netjes staan bij een klapstoeltje, verder lopen heeft geen zin, de trein zit tamelijk vol en bovendien zijn er al genoeg mensen doorgelopen. Een leuke jongen komt ook in het gangetje zitten, ik weet niet waarom, maar hij lacht naar me en loopt door, ik probeer terug te lachen en dat blijkt toch wel een beetje te lukken. Hij vindt ook een klapstoeltje en gaat alvast zitten. Aangezien de mijne naast de deur zit wacht ik tot iedereen binnen is en klap hem naar beneden.

Als ik in Woerden weer uitstap en met de meute naar boven loop kom ik een bekende tegen, we kijken op de borden en zien dat er vertragingen zijn in de regio Rotterdam . . . JOY! Ik loop door en stap toch maar in de intercity richting Gouda, zie wel hoe ver we komen. Al snel blijkt de hele trein door te rijden richting Den Haag, voor Rotterdam wordt iedereen in de stoptrein gepropt. Heerlijk zo samengeperst de maandag morgen door.

Ondertussen is de vertraging opgelopen tot een kleine 20 minuten, dan red ik het niet meer om op tijd op mijn werk aan te komen. Stephan bellen, die is ook te laat, Jasper bellen, ow, damn, die komt net aangelopen. Al met al zijn we nog de eerste mensen die het kantoor binnen komen lopen en dit terwijl we ruim 10 minuten te laat zijn. Echt heerlijk zo die NS . . . *zucht*

3 weken terug was er iets heel erg belangrijks, naja, heel erg, ja, toch wel. Die dag was de themepark 5 jaar meeting. De club bestond 5 jaar en dit moest gevierd worden. En hoe, in de ochtend begonnen we met een groepsfoto waarna een vol uur ERT volgde op de Goliath, later kon men ook nog even instappen in Splash Battle. Na het ERT-en gingen we eten en na het eten was er vrij parkbezoek. Opvallend was dat de staff nergens meer te bekennen was.

Achteraf merkte we ook waarom, er werd door de voltallige staff hard gewerkt om het TP 5 jaar cadeau af te krijgen. Foto’s werden geplakt, tasjes werden gevuld en tussendoor wat liedjes gezongen. Uiteindelijk was het om 18.00 weer feest, na een buffet hebben we doorgedanst tot in de kleine uurtjes, nog even bijkomen bij een bungalow en daarna door richting huis. Echt, het was een dag om in te lijsten . . .

En dat inlijsten heb ik dan ook vandaag maar gedaan. De groepsfoto met fotohoes heb ik aan stukken gesneden en in een fotolijst gestopt, hieronder vind je het resultaat. Echt deze meeting zal ik niet snel meer vergeten, het was een waanzinnig feest waarvoor nogmaals dank aan iedereen!!!

HAAAAI

Na twee weken heb ik eindelijk weer tijd om mijn weblog te updaten. Het heeft even geduurd, maar dat krijg je in die vakantieperiode, zojuist even de foto’s van mijn camera afgehaald van een vakantie in Center Parcs, misschien ga ik daar ook nog wel een log over schrijven, aangezien de ervaringen met dat park niet zo geweldig zijn zit ik daar nog een beetje over te twijfelen. Daarna heb ik nog 3 dagen bij jules gezeten, daar komen vast en zeker nog wel verhalen over op mijn blog, want dat was wel heel erg leuk.

En eigenlijk zou ik nu in frankrijk zitten, maar door onvoorziene problemen is dat ook niet door gegaan, daarom zit ik nu twee weken thuis, en dat is op zich ook best wel lekker. Alleen baal ik er stiekem nog steeds wel heel erg van dat ik Disney niet meer kan doen voor eind augustus, want die Wishes show had ik toch graag nogmaals gezien.

Maar goed, de komende dagen weer veel nieuwe logs

Dit weekend ben ik voor de verandering eens naar disney geweest, er waren weer nieuwe shows en die moesten uiteraard uitgeprobeerd worden. Genieten, dat is het codewoord, lekker bierelieren met 180 over de franse snelwegen en dan ook nog met fikse korting souvenirs kunnen kopen, daar doe je het toch allemaal voor, althans, ik wel. Hieronder mijn interpretatie van 3 dagen Disney en ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen, laat gerust een reactie achter.

Dag 1 – Heenreis en bierelierenDag 2 – Fantillusion en WishesDag 3 – Attracties en shoppen

Tja, een TR met wat bierenlieren, en zo nu en dan een attractie is niets. Daarom heb ik besloten om er ook 2 specials bij te gooien, misschien komt er later nog een derde over fantillusion, maar ik hou het nu even hierbij. Een kastelen special, over alle gezichten die het kasteel in disney heeft, en dat zijn er echt een hoop. En ook een special over de shopjes die er zijn, en die shopjesspecial is maar het topje van de ijsberg. Ik hoop dat jullie er toch van kunnen genieten.

Kastelen specialShopjes special